Op weg naar morgen

Het was weer een hele tijd geleden


De prachtig gelaagde wolkenformaties

Het onstuimige apriltypische weer


Nodigden me uit tot een lange rit in de avond

Een lichaam dat al geruime tijd

Kreunt en buigt onder allerlei processen

Gaf eindelijk weer permissie


De zon trok het wolkendek

Met zich mee achter de horizon

Zachtjes rafelend volgde het haar pad


Sterren die als schitterende knoopjes

Diamantjes zijn in het kleed van de nacht


De maan achter een voorzichtige sluier

Als stille compagnon de route over m’n schouder


Het licht van de voorstad als meewarige gloed

De rafelige slierten van de dag die was geweest


In zachtheid en geduld van het nu

Waar herinnering en toekomstbeeld

Langzaam en vol verwondering

Vriendelijk en attent knikten

Voorbijfietsend

Op weg naar morgen



4 weergaven0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven